آموزش بازی سازی : چطور یک بازی ساز موفق شویم؟

برای ساخت و توسعه یک بازی ویدیویی، ابتدا باید شش قسمت اصلی از بازی‌ سازی را در نظر گرفت : بخش اول : طراحی و دیزاین، بخش دوم : طراحی هنری، بخش سوم : کد نویسی، بخش چهارم : صداگذاری و موسیقی ، بخش پنجم : تست بازی و آمارگیری و بخش ششم : انتشار و بازار عرضه بازی است. در ابتدا باید به این نکته اشاره کنیم که اگر قصد فعالیت در این حوزه را دارید میتوانید از آموزش های سایت فرادرس که مرجع مناسبی برای علاقه مندان به صنعت بازی سازی است نهایت بهره را ببرید.

طراحی و دیزاین بازی

وقتی صحبت از طراحی می شود ناخودآگاه به بخش طراحی گرافیکی بازی فکر میکنیم. اما این بخش در واقع قسمتی از بازی سازی است که قوانین و اصول بازی بصورت جامع و کلی در آن طراحی می شوند. در این بخش داستان اصلی بازی نگارش می شود و هماهنگی بین مراحل و کاراکتر های بازی ایجاد می شود.

در مرحله اول شما به عنوان یک بازی ساز باید ایده ای که در مورد ساخت بازی دارید را مشخص کنید و برنامه ریزی برای پیاده سازی آن را شروع کنید.

پیاده سازی ایده اولیه روی کاغذ کاملا بستگی به خود شما دارد، اما یکی از اصلی ترین مواردی که یک طراح بازی باید با آن آشنایی داشته باشد سند نویسی یا به اصلاح نوشتن نوشتن GDD (مخفف Game design document) است. منظور از سند نویسی نوشتن چندین صفحه به صورت کامل مرتب و منظم نیست ، میتوانید تنها بر روی یک صفحه حتی بصورت نامرتب ایده خود را بنویسید و در طول مراحل ساخت بازی به آن بپردازید.

بازی ساز

اصلی ترین مراحلی که یک بازی ساز باید به آن ها بپردازد :

  • جرقه اولیه: چه ایده خاصی بازی شما را از سایز بازی ها متمایز می کند؟ بازی شمار در چه سبکی است؟ و چه تجربه جدیدی را برای کاربر به همراه دارد؟ هدف بازی چیست؟ این‌ ها ابتدایی ترین و ساده‌ترین سوالاتی هستند که طراح باید در ابتدای بازی از خود بپرسد و بعد از پاسخ دادن به آن‌ها طراحی را آغاز کنند.
  • مکانیک‌ها: مکانیک‌ها اصلی‌ترین کاری هستند که پلیرها در بازی انجام می‌دهند. گیم‌ پلی بازی از کنار هم قرار گرفتن مکانیک‌ها به‌وجود می آید. مکانیک‌ها می‌توانند ساده‌ترین چیزها مانند کلیک کردن در قسمت اجتماعی بازی، پریدن، دویدن و شلیک کردن باشد. البته همه بازی‌ها معمولا یک مکانیک اصلی (Core mechanic) دارند که گیم‌پلی حول آن می‌چرخد. مثلا اصلی‌ترین مکانیک در بازی سوپر ماریو پریدن است.
  • داستان و سناریو: بعد از مکانیک‌ها، داستان بازی مهم ترین بخش است که مورد توجه بازیکنان قرار می گیرد. تمام بازی‌ها بر اساس داستانی شکل می‌گیرند و اگر بازی آن را روایت نکند، خود پلیر با تصور آن را می‌سازد. داستان‌های قوی در ذهن ماندگار می‌شوند و پلیر را بیشتر به بازی جذب می‌کنند. داستان بازی می‌تواند از پیشرفت عددها در بازی ۲۰۴۸، ظهور امپراطوری در تمدن‌‌ها یا اتفاقاتی خاموش در وادی مقبره ساخته شود.
  • حس و حال بازی: علاوه بر جلوه‌های بصری و صداها، طراحی بازی، حس و حال بازی را شکل می‌دهد. اولین برخوردی که پلیر از بازی می‌گیرد، سختی و آسانی بازی که به پلیر احساس ناامیدی یا امیدواری می‌دهد و شکل و شمایل دشمنان بازی همه می‌توانند شکل‌دهنده حس و حال بازی باشند.

حالا که با کلیت طراحی بازی آشنا شدید میتوانید ایده های مختلفی را در این زمینه پیاده کنید تا یک طراح موفق شوید. هرچیزی می‌تواند به شما ایده دهد؛ ماشین ها و وسایل نقلیه ، طبیعت و یا حتی برخی از فیلم ها. توصیه می کنیم ایده های خود را یادداشت کنید و حتی از کوچکترین چیزی غافل نشوید.

بخش هنری

بازی ساز

بخش هنری بازی دقیقا همان بخشی است که کدها و طراحی‌های ما را به نمایش می‌گذارد. طراحی هنری بسیار اهمیت دارد تا جایی که میتواند یک بازی کن را به سمت بازی سوق دهد و یا آن را از بازی بیزار کند. اگر قصد دارید طراح هنری بازی شوید، باید زمان، انرژی و خلاقیت زیادی را صرف این‌کار کنید. برای شروع می‌توانید از آرت دوبعدی و دیجیتال پینت شروع کنید سایت فردارس مرجع مناسبی برای آموزش طراحی محیط های دو بعدی بازی ها برای علاقه مندان به این حرفه است. برای این که یک طراح هنری موفق شوید بهتر است ابتدا قسمت‌های مختلف آرت بازی و انواع آرت استایل را بشناسید.

سه بخش اصلی در طراحی گرافیکی: رنگ بندی ظاهر و فضای طراحی است. که با توجه به آن‌ها می‌توان قسمت‌های مختلف آرت را مشخص کرد:

  • محیط بازی: یکی از اصلی‌ترین وظایف طراح هنری بازی بازی خلق فضای مورد نظر طراح بازی است. زیرا حس و حال اصلی بازی مربوط به فضایی است که در بازی وجود دارد. اگر به طراحی هنری بازی‌های بزرگی نظیر آنچارتد و اساسین کرید نگاه کنید، می‌بینید که چگونه به جزئیات خیلی خیلی ریز توجه شده و فضایی استثنایی را خلق کرده است.
  • کاراکترها، موانع و دیگر اشیای داخل بازی: به جز محیط بازی که پلیر در آن می‌گردد، باید کاراکتر و نوع آن را به‌خوبی طراحی کنید زیرا کاراکتر اصلی‌ترین چیزی است که پلیر می‌تواند با آن ارتباط بگیرد. همچنین اشیایی که در بازی هستند باید با محیط و مکانیک‌ها هماهنگ شود. مثلا شما نمی‌توانید یک کاراکتر قد کوتاه را در مقابل مانعی بلند قرار دهید یا رنگ اشیا، موانع و کاراکترها را هم‌رنگ فضای بازی بسازید.
  • رابط کاربری: یکی از چیزهایی که بازی را منحصربه‌فرد می‌کند، استفاده از رنگ‌ها، فونت‌ها، آیکون‌ها و شکل‌های متفاوت است. علاوه بر زیبایی بصری شکل‌ها و نوشته‌ها در بازی باید خوانا و قابل درک باشند. مثلا برای نشان دادن مقدار تیر کسی از علامت گل یا رنگ صورتی و قرمز استفاده نمی‌کند! همچنین باید تمام آرت بازی از نظر حجم و اندازه، رنگ و استایل هماهنگ باشد.
  • دو بعدی یا سه بعدی بودن: این یکی از تصمیم‌‌هایی است که باید علاوه بر سنجیدن توانایی آرتیست، مکانیک‌های بازی را نیز در نظر گرفت. بازی‌های دو بعدی می‌توانند از دو طریق فریم به فریم و اصطلاحا استخوان محور طراحی شوند. فریم به فریم یعنی شما تمامی حرکات کاراکتر و فضا را قسمت به قسمت نقاشی کنید و در طراحی استخوان محور، شما کاراکتر و فضا را نقاشی کرده و فقط ان را انیمیت می‌کنید.

فتوشاپ و اسکچ دو تا از بهترین نرم‌افزارهایی هستند که می‌توانید با آن‌ها کار کنید. برای سبه بعدی میتوانید از نرم افزار هایی مثل مایا و بلندر (Blender) استفاده کنید. همچنین میتوانید آموزش مایا (Maya) برای طراحی سه بعدی را در سایت فرادرس مشاهده کنید.

کد نویسی

یکی از اصلی ترین بخش های بازی سازی قسمت فنی و کد نویسی آن است. در این بخش طراحی های شما روی کد ها پیاده سازی میشوند، در واقع زیربنای بازی را کد نویسی آن تشکیل می دهد. در برنامه‌نویسی بازی اولین قدم انتخاب نوع موتور بازی‌سازی یا محیطی است که شما در آن برنامه‌نویسی می‌کنید. اگر تا به حال در زمینه برنامه نویسی فعالیت نداشته اید، از اسم آن نترسید. برنامه نویسی ملزم به تلاش و تمرین فراوان است و یاد گیری آن به هیچ وجه کار سخت و دشواری نیست.

بازی ساز

ابتدا باید این مورد را در نظر بگیرید که میخواهید در زمینه برنامه نویسی بازی فعالیت کنید و یا اینکه قصد دارید ایده های خود را در بازی پیاده سازی کنید. اگر تنها قصد پیاده سازی ایده خود به عنوان یک طراح بازی را دارید، بهتر است مکانیک به مکانیک برنامه‌نویسی را یاد بگیرید. یعنی هر بخشی که قصد پیاده سازی آن را دارید، جستجو کنید و به منبع برنامه آن برسید. در کل یک ایده اولیه در مورد برنامه نویسی داشته باشید تا بتوانید راحت تر اطلاعات مورد نظر خود را در این زمینه جست و جو کنید.

چند موتور بازی‌سازی که شما برای شروع می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید و راجع به آن‌ها اطلاعات کسب کنید عبارت‌اند از: گیم میکر استودیو (Game maker Studio) ، یونیتی (با زبان سی‌ شارپ و جاوا اسکریپت)، آنریل (با زبان سی‌ پلاس‌ پلاس) و پیکسی جی‌ اس (با زبان جاوا اسکریپت).

مورد بعدی که برنامه نویس بازی باید به آن توجه کند زبان برنامه‌نویسی است. جاوا اسکریپت، سی‌‌پلاس‌پلاس (C++) و سی‌شارپ امروزه بیشترین زبان‌های مورد استفاده در دنیای بازی هستند. انتخاب زبان برنامه نویسی بیشتر به خود فرد و موتوری که برای ساخت بازی انتخاب کرده است بستگی دارد.

اگر قصد فعالیت در زمینه برنامه نویسی و یا طراحی بازی را دارید از شروع آن نترسید. شما بارها در برنامه‌نویسی شکست می‌خورید و با ناکامی روبه‌رو می‌شوید، اما این به این معنی نیست که شما برنامه نویس بدی باشید. برنامه‌نویسی کاری چالش‌ برانگیز است و کاملا منطقی است که شاید در ابتدا حس خوبی نسبت به آن نداشته باشید. به توانایی های خود ایمان داشته باشید و ناامید نشوید.

در پایان ما به شما برای آشنایی با اصول برنامه نویسی در بازی های ویدیوی سایت فرادرس را پیشنهاد میکنیم که با آموزش های پروژه محور مرجع مناسبی برای یاد گیری برنامه نویسی است.


.این مطلب صرفا جنبه تبلیغاتی داشته و فارس کیدذ هیچ مسئولیتی را در رابطه با آن نمی‌پذیرد

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.